Door Hans Happel
In de nacht van 24 juni is Ab Kuiper, redactielid van het eerste uur, ons ontvallen. Hij had een jaar geleden de jobstijding ontvangen dat hij aan ongeneeslijke alvleesklierkanker leed. Afgelopen jaar beperkten zijn bijdragen aan onze krant zich tot een aantal straatklinkers die muziekliefhebber Ab vanaf zijn ziekbed schreef. Tot op het laatst tijdens onze gesprekken bleef Ab betrokken bij de wereldpolitiek, de binnenlandse politiek, en onze wijk Tilburg Noord.
Een geboren Drent, maar ook een heuse Brabander
Ab werd op 31 juli 1943 geboren in Weerdinge een dorp van 600 inwoners in de buurt van Emmen. Als Drent was hij onder de indruk van het Brabantse verenigingsleven. Hij sprak dan van het ‘sociale, parochiale verband’ dat hij aantrof, toen hij na zijn militaire diensttijd zich aanmelden bij de bedrijfsopleiding van Philips Rekencentrum. Daar in Eindhoven leerde hij ponstypiste Henriëtte kennen. Niet tussen de computers aan de Beukenlaan, maar gewoon op dansles. Samen bleven ze zestig jaar bij elkaar en voedden ze een gezin van vier kinderen op en waren zij op allerlei gebied actief in het Brabantse verenigingsleven. Gedurende het grootste deel van zijn werkzaam leven investeerde Ab zijn krachten in N.V. Philips’ Gloeilampenfabrieken. Aanvankelijk in Eindhoven, daarna bij de Volt in Tilburg om daar een rekencentrum op te zetten. Na dit uitgebreid project keerde hij terug op het oude nest in Eindhoven. Inmiddels was hij met zijn gezin naar Tilburg verhuisd.
Gemeenschapsmens met een groot sociaal hart.
Toen Ab op twaalfjarige leeftijd van Weerdinge, waar zijn opa en oma een kleine, zelfvoorzienende boerderij hadden, verhuisde naar de grote stad Emmen, deed hij een pijnlijke levenservaring op. Op de nieuwe school, in de gymnasiumklas werd hij niet verstaan en uitgelachen om zijn dorpse dialect. Na de eerste klas verliet hij de school. Deze klassendiscriminatie heeft zijn rechtvaardigheidsgevoel gevoed. De negatieve ontvangst in de rooms katholieke familie van zijn echtgenote versterkte dat nog meer. “Twee geloven op een kussen daar licht de duivel tussen”. Strijd tegen onrecht is vanaf die tijd een constante in zijn leven geweest. Ab onderscheidde zich onder meer als actief vakbondslid in de ondernemingsraad van Philips. Hij was 60 jaar lid van de FNV en 45 jaar mijn buurman op De Meenthe, het kleinschalige groene ‘dorpje in de stad’ op de hoek van Vlashoflaan en Rugdijk. Abs relatie met De Meenthe is altijd wat ambigu geweest. Velen hadden de indruk dat hij er vooral woonde voor Henriëtte, die er haar ziel en zaligheid vond. Ab voelde zich eigenlijk van begin af aan in de daar heersende vergadercultuur onbegrepen. Al vrij snel meed hij de maandelijkse vergaderingen, maar hij was er wel op de klusdagen, als het licht gerepareerd, de goten schoon gemaakt of jaarlijks de wilgen gesnoeid moesten worden. De laatste jaren, met zijn bijna 83 jaar de oudste bewoner van De Meenthe, ruimde hij gewapend met afvalgrijper en vuilniszak het zwerfaval in de bermen langs de Vlashoflaan op. Want Ab was bovenal een inwoner van Tilburg Noord met en een grote betrokkenheid bij de wijk.
Inzet in het vrijwilligerswerk
Bijna 50 jaar was hij als vrijwilliger verbonden aan de wijkkranten in Noord, aanvankelijk als fotograaf, maar hij werkte in de jaren zeventig met toenmalig hoofdredacteur Toine van Corven ook aan de rubriek Op de bovenste etage. Ze brachten dan met zijn tweeën een bezoek aan een bewoner van één van de vele flats, voor een persoonlijk interview. De samenwerking met Ab gaan we in de redactie heel erg missen. Het gemak waarmee hij contact wist te leggen en betrokkenheid toonde met mensen. Actief in de wijk, in woongemeenschap De Meenthe, en jarenlang vanaf de elfde van de elfde tot aan halvasten bij carnavalsvereniging De Schansschuivers, dat was Ab ten voete uit. Vanuit De Schansschuivers nam hij met een aantal anderen het initiatief voor dweilband De Buskenblaozers. Hij bespeelde de Bas-Es in talloze orkesten in de regio en niet alleen carnavalsschlagers. Met Cherubim onder leiding van Hein van Mol speelde hij geestelijke muziek uit de Barok. Na zijn pensionering en vertrek bij Philips stortte Ab zich in het vrijwilligerswerk. Hij was actief in het Maatjesproject van Contour De Twern, en gaf tot de sluiting in 2015 rondleidingen in het likeur- en frisdranken-museum Isidorus Jonkers én tot vorig jaar in Brouwerij De Roos, beide gevestigd in Hilvarenbeek. Als hobbybierbrouwer liet hij zich een speciaal biertje goed smaken. Hij verslond boeken en was zelf een ware verhalenverteller. Hij was van alles op de hoogte, wist overal over mee te praten en schrok er niet voor terug ongevraagd adviezen te geven voor het oplossen van de aangedragen problemen. Maar boven alles was hij tot het einde toe een dappere strijder met een groot rechtvaardigheidsgevoel.
Recente reacties