Last man standing

Ik hoorde het voor het eerst tijdens een etentje met het team van de wijkkrant. ‘Last man standing’. Het bleek te gaan om een wedstrijd waarbij je elk uur hetzelfde aantal kilometers loopt. Totdat je er letterlijk bij neervalt. Degene met de meeste rondjes heeft gewonnen.

Een rondje is 6,7 kilometer om precies te zijn, vertelde mijn collega schrijver enthousiast. Hij is een doorgewinterde sportman en hij zag de beker al voor zich: Last man standing! De winnaar van vorig jaar liep 19 rondjes; dat is dus 19 uur achter elkaar. Hoe kun je dit de hele dag doen, dacht ik, als je eigenlijk wel zin hebt om onderweg even neer te strijken op een bankje in het park? Met een cappuccino en een stokbroodje erbij. Maar helaas! Een app op je telefoon of smartwatch registreert automatisch de afstand die je per uur aflegt, waardoor een grote pauze in principe is uitgesloten. Ik overdacht deze situatie…

Wat als….? Je je smartwatch de rest van de dag aan de staart van een hyperactieve hond bindt of een passerende buschauffeur vraagt of hij zo lang op jouw telefoon wil passen. Niet vergeten om elk uur de app te activeren. Zó geregeld vanuit een naburig internetcafé waar jij even lekker kunt uitpuffen. En nu maar hopen dat je de concurrentie daar niet tegenkomt. Als de busdienst voorbij is, of de hond dol, haal je je foon of smartwatch weer op en check je in voor het volgende rondje. Met een schuin oog keek ik mijn collega schrijver aan. Zou hij ook…?  Hij nam nog een extra toetje en babbelde vrolijk door over Last man standing.

Een prachtige titel, daar kun je mee thuiskomen. Zelf kom ik helaas niet in aanmerking voor deze prijs. Ik houd best van wandelen, maar de hele dag rondjes lopen tot ‘s avonds laat, da’s niks voor mij. Nee, ik ben juist ‘s ochtends op m’n best: First woman standing!

Jammer dat daar geen wedstrijden voor zijn. Keurig op tijd stond ik de volgende dag op, stapte in de auto en reed naar mijn werk. De kater van de vorige avond volledig negerend. Zie je wel, ik kan dit! De hele middag hield ik het vol, op mijn bureaustoel. Opeens lag ik op de grond. Onder de balie.

Last woman down! Telt dat ook?